Hiszpańskie marmury od wieków są elementem zdobniczym we wnętrzach. Ich wyraziste wzory i mocne kolory kojarzą nam się z barokiem, z rokoko. Były to czasy w architekturze i zdobnictwie, gdzie nie tylko kolor grał rolę, ale i bogata, zdobiona forma. Skręcone kolumny, zdobione podstawy, ale i wyraziste wzory – to właśnie kojarzymy z tamtymi czasami. Czy to powraca? Ciężko osądzić, ale coraz częściej architekci sięgają po kamień naturalny, jak marmury z Hiszpanii, szukają czegoś innego niż włoska Carrara.
Marmur hiszpański – przykłady
Hiszpania oferuje znacznie bogatsze wzory marmurów, mocniejsze odcienie. Mamy marmur z Hiszpanii jak np. Rojo Alicante – czerwony marmur, znacznie bardziej intensywny niż włoska Rossso Verona. Cała gama szarości intensywnych, wpadających czasami w brąz lub grafit, to np. Sierra Elvira, czy Venezia Grey (nazwa myląca, bo marmur hiszpański). Czy po jasnych szarościach z Włoch zapanuje moda na czerwień, czerń i intensywne grafitowe odcienie? Sporo zależy od tego jak się zestawi, z czym połączy. Na pewno powrót do barokowego przesytu nam nie grozi, ale zderzenie nowoczesności z tymi bardzo ozdobnymi wzorami jest kuszącą alternatywą dla przesytu szarością i neutralnymi kolorami.
Jaki kamień naturalny możemy zobaczyć?
Podróżując po Europie mamy przykłady wykorzystania tych fantastycznych materiałów. W centrum Alicante znajduje się promenada, którą warto zobaczyć – Explanada de Espana, wyłożona w fantastyczny sposób kostkami w trzech kolorach lokalnego marmuru. Mamy tu Nero Marquinę – czarna, Rojo Alicante – czerwona i Cremę Marfl – beżową. Połączenie odważne, ułożenie wręcz szalone. Efekt… obłędny. Może warto czasem zaszaleć?
